Sevgili zübük, tanıdın mı beni? İyi bak... bir de şöyle yandan bak... şimdi tanıdın mı?... tanımadın mı hala? Benim ben... hani sana hep yazı yazan en iyi dostun var ya işte O... Özledin mi beni hı? Utanıyorsun galiba hiç ses çıkarmıyorsun... Ben utanmıyorum bende deli cesareti var açık açık söylüyorum ben seni çok özledim. Bugün günlerden ne? Saatlerden kaç? Aylardan hı? Hiç bilmiyorum.
Neden yoktun dersen eğer şöyle söyleyebilirim bu ayrılığın nedeni ben değilim, dur bi dakka ya yerde kırmızı bir leke var bu ne? Neyse, beni haftalarca odada tuttular onun için yazamadım, neyse ki seni bulamamışlar iyi yere saklamışım değil mi? Kimsenin aklına gelmez şu demirlerin arkası, rahat mıydın orada? Kendimden çok seni düşündüm, acaba şimdi ne yapıyor? Biriyle konuşuyor mu? O da benim gibi acı çekiyor mu? O da benim gibi özlüyor mu? Hep aklımdaydın. Bu yerdeki şey sanırım kan, bir yaliyim bakiyim... hmmm tatlıymış... Gerçekten şu an çok mutluyum bir devenin geviş getirirken ağzından dökülen beyaz köpük benzeri tükürüğü gibi hissediyorum kendimi yani tarifsiz bir mutluluk var içimde, sen de benim gibi misin? Duyamadım? Neyse senin mutluluktan nutkun tutuldu herhalde.
Buraya yeni birileri gelmiş, adının Fıranz Ferdinand olduğunu söyleyen gavur bir adam var, bütün gün adam bana bakıyor “niye bakıyorsun” diyorum... “piliz ingiliş” diyor, deli midir nedir? Dün avluda yürüyorum dedim ki “senin ayakların yürüyor” bana yine “piliz ingiliş” dedi bu ne demek ki sevgili günlük? Sen bilirsin... Söylemeyecek misin? Niye söylemiyorsun yaa... offfff... dur şu kırmızı şeyden biraz daha yaliyim....bu çok tatlı yaa... yanlışlıkla karıncayı da yaladım hiç fena değilmiş tadı...
Bak sevgili günlük, ben odadayken neler oldu neler, günler geçti doktorlar gelip iğne yapıp gidiyorlardı, bir de yemek getirmeye geliyordu bir adam, başka kimse gelmiyordu bende gece gelip beni öldürmesinler diye hiç uyumuyordum sonra odada bir adam göründü.... Offf o kadar yorgunum ki günlük uykum geldi yine, yamuk yamuk yazmaya başladım. Ben uyuyup kalkayım o zaman anlatırım.
Artık yazabiliyorum... bundan böyle düşünerek atıcam adımlarımı hey... Ben hala anlamadım beni niye burada tutuyorlar? Yarın kaçmaya çalışacağım günlük, sıkıldım artık. Müslüm gürses’le Duman’ın konseri varmış mutlaka gitmem lazım ona, burada ki bütün arkadaşlarım aynı şeyi istiyor bir tek Fıranz Ferdinand’a sorunca “piliz ingiliş” diyor. Ben kaçacağım sonra diğer arkadaşlarımı gelip çıkartacağım. Sakın ağzından bir şey kaçırma bak sana güveniyorum, sen benim tek dostumsun...sorduğun soruya bak...tabi ki senide yanımda götüreceğim...sensiz hiçbir yere gitmem... şimdi ben biraz düşüneyim nasıl kaçacağımı...eğer senin de aklına bir fikir gelirse söyle...
Ben biraz daha karınca yiyeceğim sen de ister misin? İstersin istersiiiin, al, bak sayfalarının üstüne koyuyorum...kapağını kapatıp üstüne bastırıcam...afiyet olsun...yarın görüşürüz
Bu sırada senin köşelerin kıvrılmış neden? Yoksa başka biri mi buldu seni? Hemen cevap ver, bakma öyle yüzüme melül melül... Neyse üstüne fazla gitmek istemiyorum yarın konuşuruz bunları, sana doktorun odasından gizlice ataç alırım, bazıları ataş der bunlara neden öyle derler? Acaba hangisi doğru sen biliyor musun günlük? Ne de olsa sen kullanıyorsun en çok. Ateşe de ataş diyenler var... neyse gerçekten çok uykum geldi, yarın devam edelim, elime karıca çıktı...tamam yaladım onu.
