Biblo Kız II - Reverse Of The Medal

O gece biblo kızın sevgilisi eve geç gelmişti, arkadaşlarının yanından ayrıldığında saat 01:00'i geçiyordu eve girer girmez banyoya girip yüzünü yıkadı ve odasına geçti, televizyonu açıp eline kumandayı aldı ve yatağına uzandı, bütün kanalları gezdi ama ilgisini çeken hiçbir şey bulamadı, cebindeki telefonu çıkardı ve açtı, telefonu kapalıydı çünkü biblo kızın onu aramasını istemiyordu bir karar vermişti ve kararının arkasında durmak istiyordu ama hala içindeki sevgiyi atamadığı için konuşunca fikrini değiştirmekten korkuyordu, telefon açıldığında arayan numaraları gördü ama içinde onun numarası yoktu sanki rahatlamışçasına bir "ohhh" çekti telefonunu yatağının yanındaki koltuğa attı televizyonu kapattı üstündekileri çıkararak yatağına yattı, ona ayrılmak istediğini söyledikten sonra ilk defa kendi başına kalmıştı ve biblo kızı düşünmekten kendini alıkoyamıyordu bugün ona söyledikleri ve onun ağlayışı gözünün önüne geliyordu, kendisiyle ilgili sevmediği şeylerden biri ayrılık takıntısıydı ayrılıklardan hoşlaıyordu, terketmek ve terkedilmek ona haz verdiğini bile düşünüyordu ama terkedilmek için uğraşması gerektiği için genelde terketmeyi tercih ediyordu, biblo kızın ısrarıyla "Mozart ve Balina" filmini almıştı beraber izlerlerken "bu çocuk sensin ben de bu kızım, ikimizde otistiğiz" demişti o gün gülmüştü ama bir benzerlik vardı rakamlara olan düşkünlüğü.. Bunu biblo kızada söylemişti, bunları düşünürken birden Biblo kızın ağlarken "Ne yaptım ben sana?" sorusu geldi aklına ona bir cevap verememişti,
"Sen hiçbir şey yapmadın, beni anladın, beni sevdin, yanımda oldun, sen herşeyi yaptın" dedi içinden... Pişmanlık etkisini gösteriyordu yavaş yavaş ve hemen bu düşünceleri kafamdan atmalıyım diyerek müzik dinlemeye karar verdi çantasının yanından mp3 playerını aldı çalıştırdı ama unuttuğu bir şey vardı çünkü o mp3 player biblo kız'ındı bir hafta önce birbirleriyle değiştirmişlerdi ikiside ayrı tür müzik dinliyordu ve birbirlerinin dinlediği şarkıları dinlemiyorlardı bu yüzden içindeki şarkıları tek tek dinletmektense mp3 playerlarını değiştirdiler. Çalan ilk şarkı onun "mutlaka dinle" diye tembih ettiği şarkıydı aklına o geldi ve güümsedi şarkıyı dinlemeye devam ederken ona melek biblosunu aldığı günü düşündü öğleden sonra işten çıkması gereken saatte çıkamamış işlerini bitirmesi gerekmişti, henüz üçüncü buluşma olacağı için kendini affettirmek adına, hediyelik eşya satan bir dükkana girip gördüğünde gerçekten ona benzettiği bir bibloyu almıştı, bu biblo ona o kadar çok benziyorduki inanamıştı. Biblo kız'ıda ilk gördüğünde açık olmuştu zaten bembeyaz yüzünde sadece kırmızı dudakları ve siyah gözleriyle öylece karşısında oturuyordu, sarı saçları güneşi kıskandırırcasına ışık saçıyordu bunlar aklına geldikçe pişmanlık seviyesi yükselmişti hemen kulağındaki kulaklıkları çıkardı ve telefonu eline aldı ve rehberde ismini ararken "Seni tanıyosam ya telefonunu açmayacaksın ya da açsanda olumlu birşey söylemeyeceksin" dedi ama telefon etmeye mecbur hissetti kendini aradığında "aradığınız numaraya şu anda ulaşılamıyor" sesini duyduğunda "beni şimdiden silmiş" dedi içinden sanrım artık hiç bir şansım yok diye ekledi... Kırdığı biblosunu tekrar yapabilmek için çok uğraşması gerektiğini anladı ve bunun için çabalamaya başlamak için dünyada yapmayı hiç sevmediği şeyi yapmaya başladı... Beklemek

Akbiliniz Sahte Olabilir

Akbiliniz sahte olabilir dikkatli olun.
Yola beraber çıktığınız ve ihtiyacınız olan AKILLI BİLET yani AKBİL'inize ne kadar güveniyorsunuz?
Eğer kaybettiğiniz bir akbiliniz varsa ve hala bulamadıysanız veya size geri dönmemişse bilin ki o sahte akbildir.
Sahte olup olmadığını nasıl anlarım? diyorsanız içte cevap
Evinizde deneyebilsiniz
Akbilinizi herhangi bir odaya bırakın ve bırakırken "ben gidiyorum sen arkamdan gel" deyin ve başka bir odaya geçin,
O odada takribi yarım saat bekledikden sonra akbiliniz hala gelmemişse bilin ki o AKBİL SAHTEDİR hatta AKBİL DEĞİLDİR
ne midir?
SALBİL' dir yani SALAK BİLET

Biblo Kız

O gece yatağına uzandığında odasının ışıklarıyla beraber kapattı mantığındaki ışıkları, artık odası gibi karanlıktı düşünceleride, nerdeyse duyguları körelmişti, hep hatayı kendisinde aramaktan yorulmuştu, herşeyi oluruna bırakmak düşündüğü kadar kolay değildi bu yüzden artık mantıklı davranan taraf olmaktan vazgeçmişti, hemen yanındaki çekmecenin içinde sigara paketini çıkardı, içinde sadece bir dal sigara vardı daha önce bir kaç kere elinde sigara varken uykuya dalmıştı ve üstelik birinde yorganını yakmıştı, ona "yorganını nasıl yaktın?" diye soran annesine "pire için" diye cevap vermişti, sigarasını yakarken aklına bu gelince gülümsemişti ama bu bile onun moralini düzeltmeye yetmemişti, sigarasının dumanları tavana doğru yükselirken o da tavanı bir sinama perdesi gibi görmeye başlamıştı aklındaki düşünceleri oraya yansıtıp izliyordu ama bunu bilinçsizce yaptığı için kendine kızıyordu, eline dökülen külle kendine geldi ve yastığının altındaki cep telefonuna bakıp onun aramasını istedi ama ararsa açmamaya karar vermişti, bu kararına ne kadar sadık kalacağını kestiremiyordu, hatta bir ara kendisi arayıp bildiği bütün küfürleri edip sonra o rahatlıkla uyumayı istedi ama yapamadı, uykusu yoktu sanki yıllarca uyanık kalabilirmiş gibi hissediyordu kendisini, derin bir nefes aldı ve biten sigarasını dolabın üstüne dikine bıraktı, yorganı boynuna kadar çekti ardından telefonunu kapattı, onu uyutmayan şeyin üstüne gitmeye karar verdi ve yarın uyandığında herşeyin daha güzel olabileceğini düşündü.
Bugün sevgilisi onu terk etmişti ve hayatında ilk defa kendini birine bu kadar aşık hissediyordu, onun karşısında ağlamıştı ve ilk defa bir erkek onu ağlatmıştı, "Ben sana ne yaptım?" sorusuna hiçbir cevap vermemişti, Söylediği şeyler aklından geçiyordu
"Ben seni sevdim, hem de çok sevdim ama sen ve ben artık daha fazla devam edemeyiz, sen benim biblomsun, seni kırmak istemiyorum, seni kalbimin en güzel köşesine koyup orada hayatımın sonuna kadar kalmanı istiyorum, ama sevgilim olarak değil" bu cümle aklında geçerken "Aptal, aptal, aptal..." diye söyleniyordu, sevgilisin kendisi için kullandığı ad buydu "biblo kız" çünkü ona göre daha küçük boyluydu ve ilk hediyesi bir melek biblosuydu, dolabın üstünde duruyordu, ayağa kalktı ve melek biblosunu eline aldı aklına sevgilisinin onu nasıl verdiği geldi bir cumartesi günü öğleden sonra buluşacakları bir cafeye elinde bir poşetle gelmişti
"İçinde ne var?" diye sormuştu Biblo Kız
O:
"Sana benzeyen bir şey buldum bende aldım" demişti
Biblo kız:
"O ne ya?" dedi
O:
"Bak bu" deyip içinden melek biblosunu çıkarmıştı "Sen benim biblomsun bu da senin biblon" demişti
Kendini tutamayıp kahkaha atmıştı ama çok hoşuna gitmişti bunu düşünürken bile gülümsüyordu ama o bibloyu daha sıkı kavradı ve karşısındaki duvara atıp paraçalamk geldi içinden "Sen beni kırdın, bende bunu kıracağım" dedi ama yapamadı yerine bıraktı, yatağına uzandı "lanet olsun sana eşekler gibi aşığım, Beni bilerek ve isteyerek kırdın ve hala seni aklımdan atamıyorum" dedi.
Keşke gerçekten biblo olsaydım diye düşündü şu anda ağlamıyor olurdum, onu düşünmüyor olurdum, çünkü biblolar taştır ve duygusuzdur bıraktığın yerde durur. Neden? sorusuna cevap aramaktan sıkıldı ve kalbindeki ışıklarıda kapatıp onun artık karanlıktaki herhangi birşey olarak kalması için uğraştı, çünkü karanlıkta ne olursa olsun isterse dünyanın en güzel şeyi olsun göremezdi, göremediği zaman da unuturdu, gözlerini kapattı dünyada en iyi yaptığı şeyi yapmaya başladı... Beklemek.

Duman - Dibine Kadar

Sanırım son zamanlarda kendime en yakın bulduğum şarkı sözü bunlar, şarkıda 10 numara dinlemenizi tasfiye kararıyla boşaltırım :P


Yazdım çizdim hayal ettim
Sazla sözden ibarettim
Arkamı döndüm emanet ettim
Anlayamadın ya

Aklım fikrim kaynayınca
Söz müzikle ağlayınca
Kalbimi açtım ibadet ettim
Anlayamadın ya

Ama o anladı
O beni anladı
Dibine kadar
Dibine kadar

Güldüm geçtim genceciktim
Aşk içinde meşke daldım
Kendimi buldum onu kaybettim
Anlayamadın ya

İyisin hoşsun bir yokuşsun
Harbiden baya bi boşsun
Şarkıya türküye lanet olsun
Anlayamadın ya

Ama o anladı
O beni anladı
Dibine kadar
Dibine kadar