Sevgili düzlük, çok sessiz olmam lazım, sende sessiz ol…şşşş sayfalarını hışırdatma sana çok önemli bir şey söylicem… sana bir sır vericem ama kimseye söylemeyeceğine yemin et… bak başkasından duyarsam bu söylediklerimi bozuşuruz ona göre, tekrar söylüyorum yemin et, tövbesi geçmez
Şimdi beni pür dikkat dinle… bu sabah çok kötü bir şey yaptım ben, çok pişmanım ama bilmeden oldu, gerçekten çok çok çok üzüldüm… ama oldu yapabileceğim hiç bir şey kalmamıştı yardım etmeye çalıştım ama çok geçti…saatlerce ağladım, anca şimdi kendime geldim biliyorum bana inanmayacaklar tek güvendiğim kişi sensin sevgili günlük… biliyorum şimdi bana “bu zaten deli bilerek yapmıştır” diyecekler, söylediklerimi uydurduğumu düşünecekler, belki sende diyorsundur? ama ben yapmak istemedim ki… böyle bir şey olsun istermiyim, asla… aklımın ucundan bile geçmez… ne yapacağımı bilmiyorum? Tek dostum, sırdaşım, gardaşım, azıcık aşım ağrısız başım sensin.
Eminim ki şimdi ne olduğunu anlamışlar ve buraya doğru geliyorlardır, beni alacakalr yine o odaya atacakalar, günlerce aç ve susuz bırakacaklar ta ki ben ölene kadar…
Ben öldüğümde de “Hak etmişti ölmeyi” diyecekler… kafam çok karışık sevgili günlük, korkuyorum…istersen kulağıma fısıldayabilirsin… kapı mı çaldı bana mı öyle geldi?... … .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder